Ν. Λυγερός

Η μάχη που δίνουμε για τα ανθρώπινα δικαιώματα θυμίζει αναπόφευκτα τη Δίκη του Kafka. Το παλεύουμε κι έχουμε την εντύπωση ότι το σύστημα μάς χρησιμοποιεί ακόμα και μέσω της αντίστασης. Στην πραγματικότητα, το όλο θέμα είναι ουσιαστικά φαινομενικό. Δεν είναι το σύστημα που υπάρχει πάντα, αλλά το υπόβαθρό του. Είναι η αδράνεια μας που δημιουργεί το σύστημα διότι αυτό δεν μπορεί να υπάρχει δίχως τη μάζα. Όντως στα ανθρώπινα δικαιώματα, γινόμαστε καταδικασμένοι. Αν δεν τα διεκδικήσουμε, δεν θα υπάρξουν ποτέ για μας. Ο αγώνας για τη ζωή είναι η μάχη για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δίχως αυτά, η ζωή είναι άθλια και κατά συνέπεια χωρίς νόημα. Όπως και η ζωή του Ιωσήφ Κ. Δεν ξέρει τι έχει αποφασιστεί για εκείνον και δεν πιστεύει ότι μπορεί καν να κάνει κάτι για να αλλάξει τις συνθήκες που τον καταπιέζουν. Το ίδιο ισχύει και με τους πρόσφυγες. Οι Κωνσταντινοπολίτες, οι Ίμβριοι, οι Τενέδιοι, οι Πόντιοι, οι Κύπριοι και οι Αρμένιοι νομίζουν ότι δεν μπορούν να καταφέρουν το αδιανόητο, δηλαδή να αντισταθούν στο κατοχικό σύστημα, να κερδίσουν τον αγώνα τους εναντίον του βαθέος κράτους. Κι όμως οι στρατηγικές υπάρχουν. Οι πρόσφυγες διαθέτουν τις προσφυγές. Μέσα από την καταδίκη τους από το τουρκικό σύστημα, μπορούν να υπερασπίσουν τα ανθρώπινα δικαιώματά τους. Το ισχυρότερό τους εργαλείο δεν είναι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Ανθρώπινα Διακαιώματα αλλά η ίδια τους η οντότητα, η καταδίκη τους. Η αδικία δεν προέρχεται μόνο από τους άλλους. Πρέπει να την αποδεχτούμε για να λειτουργήσει. Υλοποιεί τις επιπτώσεις του εγκλήματος διότι δεν αντιστεκόμαστε αποτελεσματικά. Επιπλέον, χρησιμοποιεί τις προηγούμενες περιπτώσεις ως δεδικασμένα. Η μη άμεση καταδίκη της γενοκτονίας των Αρμενίων δεν εμπόδισε τη γενοκτονία των Ποντίων. Και η Μικρασιατική Καταστροφή, μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ήταν αναμενόμενη. Το ίδιο ισχύει και για το 1955 και 1964 στην Κωνσταντινούπολη, αλλά και το 1974 στην Κύπρο. Κάθε λάθος στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων προκαλεί έμμεσα άλλες αδικίες και η καταδίκη των αθώων γίνεται κληρονομική. Ενώ μέσω των προσφυγών, οι πρόσφυγες μπορούν να γράψουν το πεπρωμένο τους δίχως να το περιμένουν, όπως ο ήρωας του Kafka, από το σύστημα. Η ουσία είναι να γίνει κατανοητό ότι η αδικία ενισχύεται και από την αδράνεια των προσφύγων, ενώ καταπολεμάται από τις προσφυγές. Δεν υπάρχουν μόνο τα όργανα του συστήματος, υπάρχουν και τα όπλα της αντίστασης. Απλώς τα άτομα πρέπει να γίνουν άνθρωποι και όχι ν’ ακολουθούν τυφλά την κοινωνία της πραγματικότητας που παράγει μόνο αδράνεια. Το έργο του Kafka δεν αποτελείται μόνο από τη Δίκη, υπάρχει και ο Πύργος. Εκεί τα πράγματα είναι διαφορετικά. Βέβαια κατά κάποιο τρόπο είναι και πιο δύσκολα διότι η μάχη είναι πιο σκληρή. Υπάρχει όμως πλαίσιο αντίστασης. Και τα αποτελέσματα των πράξεων δεν προέρχονται μόνο από το σύστημα. Εκεί όλα είναι δυνατά διότι δεν υπάρχει βοήθεια. Συνεπώς, ό,τι είναι να γίνει πρέπει να το κάνουμε εμείς.

ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΜΑΝΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ  10/01/2007
Η Άγκυρα σκληραίνει τη γραμμή της σε όλα τα μέτωπα, δίνοντας τα πρώτα δείγματα της τακτικής που προτίθεται να ακολουθήσει τους επόμενους μήνες. Ταυτόχρονα, οι Τούρκοι στρατηγοί φρόντισαν τις τελευταίες μέρες να υπενθυμίσουν σε όλους, εντός και εκτός Τουρκίας, το ρόλο που διαδραματίζουν στη λήψη αποφάσεων, ιδιαιτέρως σε θέματα που έχουν άμεση σχέση με τα τουρκικά εθνικά συμφέροντα. Η παρέμβαση στο θέμα της γέφυρας της οδού Λήδρας, η ματαίωση της επίσκεψης του Μουφτή των Τουρκοκυπρίων στις ελεύθερες περιοχές, ακόμη και η αναβολή της συνάντησης του Τουρκικού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος με το ΑΚΕΛ εντάσσονται στο πλαίσιο της ίδιας τακτικής. Οι σχετικές αποφάσεις για σκλήρυνση της τουρκικής στάσης λήφθηκαν στο Γενικό Επιτελείο των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και φαίνεται να υιοθετούνται πλήρως από την κυβέρνηση.

01/10/2007 * Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ενημέρωσε η Μ. Γιαννάκου Ιστορική απόφαση για την Πατριαρχική Σχολή Απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων διατάσει το τουρκικό δημόσιο να επιστρέψει στη Μεγάλη του Γένους Σχολή στην Κωνσταντινούπολη ακίνητο που είχε δημευθεί το 1974, δήλωσαν μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Σχολής. Η απόφαση που ανακοινώθηκε επίσημα στη διοίκηση του Ιδρύματος σήμερα, ζητά από το τουρκικό δημόσιο να επιστρέψει το ακίνητο σε τρεις μήνες ή να καταβάλει αποζημίωση ύψους 900.000 ευρώ. Μετά την πάροδο της τρίμηνης προθεσμίας θα αρχίσουν να προσμετρούνται τόκοι υπερημερίας. Το Διοικητικό Συμβούλιο της Μεγάλης Σχολής συναντήθηκε σήμερα για να ενημερωθεί γα την «ιστορική» απόφαση και να αποφασίσει τα επόμενα βήματα. Αυτό που θα πρέπει να εξασφαλίσουμε είναι η δυνατότητα μας να διαχειρισθούμε απρόσκοπτα την περιουσία της Μεγάλης Σχολής, τόνισαν μέλη του Συμβουλίου. Η δικηγόρος του Ιδρύματος της Σχολής κ. Γκιουλντέν Αλκάν, δεν βρέθηκε για να σχολιάσει την απόφαση, που θεωρείται ότι επιβραβεύει τη στρατηγική που είχε επιλέξει για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης. Η απόφαση ανοίγει ένα διαφορετικό δρόμο για την αποκατάσταση των αδικιών που έχουν συσωρευθεί. Ο δρόμος των νομοθετικών αλλαγών προχωρά παράλληλα. «Ακόμα και οι ελλείψεις της νέας νομοθεσίας που ετοίμασε τουρκική κυβέρνηση μπορούν να αποκατασταθούν μέσα από τη δικαιοσύνη», δηλώνουν μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και νομικοί. Πρόκειται για την πρώτη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που καταδικάζει την Τουρκία σε θέμα που αφορά τα κοινωφελή ιδρύματα των χριστιανικών μειονοτήτων. Μέχρι σήμερα οι διοικήσεις των Ιδρυμάτων απέφυγαν να προσφύγουν στη δικαιοσύνη, εναποθέτοντας τις ελπίδες τους για δικαίωση στις πολιτικές πρωτοβουλίες των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων για πιέσεις προς την τουρκική κυβέρνηση. ——————————————————————————–

Η ώρα της αλήθειας Οταν ψηφίζαμε εναντίον του σχεδίου Ανάν, το βασικό μας επιχείρημα ήταν ότι θέλαμε να μπούμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως Κυπριακή Δημοκρατία και όχι σαν συνιστών κράτος μιας συνομοσπονδίας, σημειωνει ο Χαράλαμπος Δημητριάδης. Αν αποδεχθούμε την πρόσφατη συμπεριφορά της Τουρκίας χωρίς να αντιδράσουμε απόλυτα εναντίον της, είναι σαν να ακυρώνουμε την ύπαρξή μας ως μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας, είναι σαν να ακυρώνουμε το όχι που είπαμε στο σχέδιο Ανάν. Δεν επιτρέπεται σε κανέναν να υποτιμά τη δύναμη που έχουμε ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης και ειδικά δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στην Τουρκία να μας αφήνει στο περιθώριο, τη στιγμή που η ίδια καταπατά σε απαράδεκτο βαθμό το ευρωπαϊκό κεκτημένο, τόσο στο εσωτερικό τής ίδιας της χώρας αυτής όσο και εναντίον της Κύπρου και της Ελλάδας. Η Τουρκία καταπατά τα δικαιώματα της κουρδικής μειονότητάς της (τη στιγμή που υπερασπίζει υπερδικαιώματα για τη δική μας μειονότητα των Τουρκοκυπρίων). Η Τουρκία έχει βρεθεί ένοχη από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ότι παρεμποδίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα της Μύριας Αρέστη, κατοίκου της κλειστής περιοχής της Αμμοχώστου και έρχεται απροκάλυπτα να ζητά να χρησιμοποιήσει την Αμμόχωστο σαν μοχλό πίεσης στη συνολική λύση του Κυπριακού. Η Τουρκία συνεχίζει την ανόητη και προκλητική της πολιτική στο Αιγαίο και οι Ελληνες προσποιούνται ότι όλα είναι καλά κι ότι θέλουν να βοηθήσουν την Τουρκία στην ευρωπαϊκή της πορεία. Η όλη υπόθεση ελέγχεται από τους στρατιωτικούς τής Αγκυρας και η παρούσα ιστορική στιγμή προσφέρεται στην Κύπρο και την Ελλάδα για να σταματήσουν αυτή την απαράδεκτη και καταστροφική κατάσταση. Οι στρατιωτικοί ελέγχουν το τουρκικό λόμπι στην Ουάσιγκτον και είναι το λόμπι αυτό που στέλνει τους αξιωματούχους του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στην Ευρώπη για να πείσουν την ΕΕ να παραμερίσουν την Κύπρο. Είναι καιρός να πολεμήσουμε αυτή την ανόητη κατάσταση που οι Αμερικανοί δίνουν υπέρογκα ποσά στην Τουρκία και μέρος αυτών των χρημάτων των Αμερικανών επενδύονται στο τουρκικό λόμπι που επηρεάζει την πολιτική των Αμερικανών. Τώρα είναι η ώρα να σηκώσουμε το ανάστημά μας και να βροντοφωνάξουμε το όχι μας σε αυτή την αδικία. Η προσπάθεια πολλών χρόνων που κατέληξε στην εισδοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ενωση σήμερα πρέπει να εξαργυρωθεί με τον πιο δυνατό τρόπο. Η πραγματικότητα στην Ευρώπη μας βοηθά και θα βρούμε συμμάχους και στην Αυστρία, και στη Γαλλία, και στο Λουξεμβούργο και στη Γερμανία. Είμαστε βέβαιοι ότι ο πρόεδρος Παπαδόπουλος θα συνεχίσει την πορεία που ο ίδιος ξεκίνησε και θα βάλει το λιθάρι στις γραμμές του τρένου της Τουρκίας για να πετύχει το σεβασμό στα δικαιώματα της μικρής μας Κύπρου. Δεν θα είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που ένας Δαβίδ καταφέρνει να επιβάλει το δίαιο και την αξιοπρέπεια.

28 Φεβρουαρίου 2006
«Τούρκος» ο Ερντογάν με την Ε.Ε.
Ρίχνει στα άχρηστα την απόφαση της ΚΟΡΕΠΕΡ
Ρήγματα στο τουρκικό μέτωπο με βολές κατά Ερντογάν και Ταλάτ.
«ΠΟΥΛΗΘΗΚΑΜΕ»
Σκληρός τίτλος της «Κίπρισλι»

Αλαζονικός έναντι της Ε.Ε. ήταν με τις δηλώσεις του ο Τούρκος Πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν.
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑΚΗ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
Με αλαζονεία που υποκρύπτει, όμως, απώλεια ψυχραιμίας και πανικό, αντέδρασε ο Ταγίπ Ερντογάν στην απόφαση της ΚΟΡΕΠΕΡ να αποσυνδέσει το χρηματοδοτικό κανονισμό για τους Τουρκοκυπρίους από το απευθείας εμπόριο, ενώ την ίδια στιγμή η απόφαση αυτή δημιουργεί σοβαρά ρήγματα στο τουρκικό μέτωπο και ο Ερντογάν και ο Ταλάτ δέχεται ευθείες σκληρές βολές από τους Τουρκοκυπρίους, ο πρώτος, και από την Άγκυρα, ο δεύτερος.
Ο Τούρκος πρωθυπουργός επετέθη με σκληρότητα κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την προειδοποίησε ότι η Τουρκία ρίχνει στον κάλαθο των αχρήστων τις αποφάσεις της και θα συνεχίσει να εμπορεύεται με το ψευδοκράτος. «Όποια απόφαση και να πάρετε, εμείς θα συνεχίσουμε τις εμπορικές μας σχέσεις με την “Τ.Δ.Β.Κ.” είπε, καλώντας και πάλι την Ε.Ε, να τηρήσει τις υποσχέσεις της στους Τουρκοκυπρίους. Η Νότια Κύπρος σας είπε όχι, όμως εσείς μια εβδομάδα αργότερα εντάξατε τους Ελληνοκυπρίους στους κόλπους σας. Τηρήστε πρώτα εσείς το λόγο σας και μην περιμένετε τίποτε από εμάς πριν το πράξετε», δήλωσε σε απειλητικό ύφος ο Ερντογάν.
Την ίδια στιγμή, όμως, και με αφορμή την απόφαση της ΚΟΡΕΠΕΡ, ο Ερντογάν δέχεται σκληρές επιθέσεις από τα κατεχόμενα. “Πουληθήκαμε” είναι ο εντυπωσιακός τίτλος της τουρκοκυπριακής εφημερίδας “Κίπρισλι”, η οποία κατηγορεί την κυβέρνηση Ερντογάν ότι δεν έχει πολιτική στο Κυπριακό και έχει επικεντρώσει την προσοχή της στην ένταξη στην Ε.Ε.
«Η Άγκυρα παραμένει θεατής στην απώλεια όσων κερδήθηκαν με το δημοψήφισμα και οι Τουρκοκύπριοι ξεπουλιούνται τμηματικά», τονίζει η εφημερίδα η οποία χαρακτηρίζει τις δηλώσεις Ερντογάν για το εμπόριο με το ψευδοκράτος ως «παρηγοριά στον άρρωστο».
Παραλληλες βολές, όμως, από την κατεύθυνση της Τουρκίας, δέχεται ο κατοχικός ηγέτης Ταλάτ. Σε ένα βίαιο άρθρο του στην τουρκική εφημερίδα “Referans”, ο καθηγητής Μενσούρ Ακγιούν τον καλεί να μην ενεργεί χωρίς τη συγκατάθεση της Τουρκίας και να μην κάνει του κεφαλιού του.
Αφού επισημαίνει την αύξηση του ποσοστού των Ελληνοκυπρίων υπέρ του Όχι και τις μεθοδεύσεις της κυπριακής κυβέρνησης στην Ε.Ε., ο Τούρκος καθηγητής γράφει ότι «ο Ταλάτ δεν ξέρει τι να κάνει και δεν μπορεί να προτείνει μια νέα πολιτική οπτική. Νομίζει ότι θα επιτύχει αποτέλεσμα με προτάσεις που εμφορούνται από καλές προθέσεις και με χειρονομίες καλής θέλησης που είναι ανεφάρμοστες και που όταν εφαρμοσθούν θα καταστήσουν αδύνατη τη λύση. Με άλλα λόγια, πριονίζει το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται και κάνει πράγματα που δικαιώνουν τις επιλογές του Παπαδόπουλου».

Τα παλιά αντανακλαστικά

Ο αρθρογράφος αναφέρει ότι ο Ταλάτ χωρίς να συμβουλευτεί την Τουρκία πρότεινε τερματισμό της “απομόνωσης” των Τουρκοκυπρίων με αντάλλαγμα την επιστροφή της Αμμοχώστου. Και καταλήγει: «Εάν ο Ταλάτ, εγκαταλείποντας τα παλιά αντανακλαστικά του, συμβουλευόταν και λίγο την Τουρκία ή ακόμη τους συμβούλους του πριν προβεί σε τέτοιου είδους επικίνδυνες προτάσεις, τότε δεν θα είχε φέρει σε δύσκολη θέση τον εαυτό του και την Τουρκία. Ελπίζουμε ότι η απόφαση της ΚΟΡΕΠΕΡ να γίνει μάθημα στον Ταλάτ και στο κοντινό του περιβάλλον. Να κατανοήσουν ότι δεν υπάρχει άλλη δύναμη να στηριχθούν εκτός από την Τουρκία».

28 Φεβρουαρίου 2006
Η δολιότητα της τουρκικής πολιτικής
EΛEYΘEPO BHMA
ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΜΙΛΛΑ
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑ πριν από λίγες μέρες στις βραδινές ειδήσεις της τηλεόρασης τις δηλώσεις του Τούρκου ΥΠΕΞ Αμπντουλάχ Γκιουλ. Ήταν με αφορμή την πρόταση (παγίδα) της Τουρκίας για τετραμερείς συνομιλίες, στο πλαίσιο των 10 γνωστών προτάσεών της. Είπε λοιπόν επί λέξει ο Γκιουλ τα εξής: στο τραπέζι θα καθίσουν η Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου, η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση του Νότου, η Τουρκία και η Ελλάδα. Μπορεί βέβαια, αν θέλει και η Βρετανία -η καλοσύνη της- να συμμετάσχει επίσης σαν πέμπτο ενδιαφερόμενο μέρος.
Μόνο από τη φρασεολογία αυτή καταλαβαίνουμε εμείς πού θέλει να οδηγήσει τα πράγματα η Τουρκία. Με πρόφαση λοιπόν την άρνησή μας να πέσουμε στην παγίδα αυτή της Τουρκίας, ο Άγγλος ΥΠΕΞ Στρο λύσσαξε από το θυμό του και δεν έμειναν απειλές που να μην εκστομίσει εναντίον της Κυπρ. Δημοκρατίας και του Προέδρου της. Βλέπετε τα σχέδια των γνωστών φίλων της Τουρκίας, για να προχωρήσει ομαλά η ενταξιακή πορεία της εκλεκτής τους, μετά την πλήρη ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε., θα συναντήσουν ανυπέρβλητα εμπόδια. Λέτε ν’ αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση και θα επαληθεύσει η γνωστή προφητεία Κάλαχαν του Αυγούστου 1974, στη Γενεύη;
Έρχομαι τώρα στην πολιτική της Τουρκίας στο Κυπριακό και στο Κουρδικό ζήτημα, για να φανεί η δολιότητα της πολιτικής της. Στην Κύπρο, ένα μικρό νησί, υπάρχει μια τουρκική μειονότητα 100-120 χιλιάδων Τουρκοκυπρίων που αντιπροσωπεύει περίπου το ένα πέμπτο του συνολικού πληθυσμού. Κατά την επιδρομή της το 1974, η Τουρκία εναντίον της Κύπρου, εκτός από την καταλήστευση των ελληνοκυπριακών περιουσιών και το ξερίζωμα του γηγενούς ελληνικού πληθυσμού, έκανε και το εξής: Ανάγκασε όλους τους Τουρκοκύπριους που ζούσαν στα μέρη που δεν κατέκτησε, να ξεριζωθούν και να εγκατασταθούν στα υπό την κατοχή της εδάφη. Ο σκοπός της προφανής: Να αποκτήσει εδαφικό υπόβαθρο και να αξιώσει αργότερα ξεχωριστό ανεξάρτητο κράτος, όπως και έπραξε το Νοέμβριο του 1983.
Στην περίπτωση του Κουρδιστάν έκανε ακριβώς το αντίθετο. Εκεί ζούσαν πολλά εκατομμύρια Κούρδοι, σε μια πολύ μεγάλη έκταση στη Ν.Α. περιοχή της Τουρκίας. Μιλούμε για Τουρκία με έκταση ίση με αυτή της Γαλλίας και της Αγγλίας μαζί. Σ’ αυτήν λοιπόν την απέραντη έκταση, σύμφωνα με την δόλια πολιτική της Τουρκίας, δεν χωράνε δύο κράτη π.χ. Τουρκική Δημοκρατία και Κουρδική Δημοκρατία της Ανατολίας. Με πρόφαση λοιπόν την εξέγερση των Κούρδων που ζητούσαν κάποια στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, έκανε το εξής απάνθρωπο: Εξεδίωξε διά της βίας εκατομμύρια Κούρδους από τα σπίτια τους και ερήμωσε σχεδόν 3500 κουρδικά χωριά. Τους σκόρπισε στις μεγάλες πόλεις και σε απομακρυσμένα χωριά. Σκοπός της ήταν να μην έχουν οι Κούρδοι εδαφική ομοιογένεια, μήπως και κάποτε ζητήσουν να γίνουν και αυτοί ανεξάρτητο κράτος.
Βλέπετε στην απέραντη Τουρκία δεν χωράνε δύο κράτη. Σε ένα μικρό νησί, όμως, την Κύπρο μας, θέλει να εγκαθιδρύσει διά της βίας δύο κράτη. Και σ’ αυτήν την άθλια προσπάθειά της βρίσκει δυστυχώς συμπαραστάτες τους επίσης γνωστούς συμφεροντολόγους Αγγλοαμερικανούς. Σαν δεν ντρέπονται λέω εγώ;
Όταν ο Γκιουλ ακούσει αυτές τις τρεις λέξεις (Κουρδική Δημοκρατία Ανατολίας) θα βγάλει σπυράκια από το κακό του, ενώ με τις άλλες λέξεις (Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου), γελούν και τα (χιτλερικού τύπου) μουστάκια του.
Έχει ο καιρός γυρίσματα, γιατί όποιος σκάβει το λάκκο του άλλου…

28 Φεβρουαρίου 2006
Η δολιότητα της τουρκικής πολιτικής
EΛEYΘEPO BHMA
ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΜΙΛΛΑ
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑ πριν από λίγες μέρες στις βραδινές ειδήσεις της τηλεόρασης τις δηλώσεις του Τούρκου ΥΠΕΞ Αμπντουλάχ Γκιουλ. Ήταν με αφορμή την πρόταση (παγίδα) της Τουρκίας για τετραμερείς συνομιλίες, στο πλαίσιο των 10 γνωστών προτάσεών της. Είπε λοιπόν επί λέξει ο Γκιουλ τα εξής: στο τραπέζι θα καθίσουν η Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου, η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση του Νότου, η Τουρκία και η Ελλάδα. Μπορεί βέβαια, αν θέλει και η Βρετανία -η καλοσύνη της- να συμμετάσχει επίσης σαν πέμπτο ενδιαφερόμενο μέρος.
Μόνο από τη φρασεολογία αυτή καταλαβαίνουμε εμείς πού θέλει να οδηγήσει τα πράγματα η Τουρκία. Με πρόφαση λοιπόν την άρνησή μας να πέσουμε στην παγίδα αυτή της Τουρκίας, ο Άγγλος ΥΠΕΞ Στρο λύσσαξε από το θυμό του και δεν έμειναν απειλές που να μην εκστομίσει εναντίον της Κυπρ. Δημοκρατίας και του Προέδρου της. Βλέπετε τα σχέδια των γνωστών φίλων της Τουρκίας, για να προχωρήσει ομαλά η ενταξιακή πορεία της εκλεκτής τους, μετά την πλήρη ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε., θα συναντήσουν ανυπέρβλητα εμπόδια. Λέτε ν’ αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση και θα επαληθεύσει η γνωστή προφητεία Κάλαχαν του Αυγούστου 1974, στη Γενεύη;
Έρχομαι τώρα στην πολιτική της Τουρκίας στο Κυπριακό και στο Κουρδικό ζήτημα, για να φανεί η δολιότητα της πολιτικής της. Στην Κύπρο, ένα μικρό νησί, υπάρχει μια τουρκική μειονότητα 100-120 χιλιάδων Τουρκοκυπρίων που αντιπροσωπεύει περίπου το ένα πέμπτο του συνολικού πληθυσμού. Κατά την επιδρομή της το 1974, η Τουρκία εναντίον της Κύπρου, εκτός από την καταλήστευση των ελληνοκυπριακών περιουσιών και το ξερίζωμα του γηγενούς ελληνικού πληθυσμού, έκανε και το εξής: Ανάγκασε όλους τους Τουρκοκύπριους που ζούσαν στα μέρη που δεν κατέκτησε, να ξεριζωθούν και να εγκατασταθούν στα υπό την κατοχή της εδάφη. Ο σκοπός της προφανής: Να αποκτήσει εδαφικό υπόβαθρο και να αξιώσει αργότερα ξεχωριστό ανεξάρτητο κράτος, όπως και έπραξε το Νοέμβριο του 1983.
Στην περίπτωση του Κουρδιστάν έκανε ακριβώς το αντίθετο. Εκεί ζούσαν πολλά εκατομμύρια Κούρδοι, σε μια πολύ μεγάλη έκταση στη Ν.Α. περιοχή της Τουρκίας. Μιλούμε για Τουρκία με έκταση ίση με αυτή της Γαλλίας και της Αγγλίας μαζί. Σ’ αυτήν λοιπόν την απέραντη έκταση, σύμφωνα με την δόλια πολιτική της Τουρκίας, δεν χωράνε δύο κράτη π.χ. Τουρκική Δημοκρατία και Κουρδική Δημοκρατία της Ανατολίας. Με πρόφαση λοιπόν την εξέγερση των Κούρδων που ζητούσαν κάποια στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, έκανε το εξής απάνθρωπο: Εξεδίωξε διά της βίας εκατομμύρια Κούρδους από τα σπίτια τους και ερήμωσε σχεδόν 3500 κουρδικά χωριά. Τους σκόρπισε στις μεγάλες πόλεις και σε απομακρυσμένα χωριά. Σκοπός της ήταν να μην έχουν οι Κούρδοι εδαφική ομοιογένεια, μήπως και κάποτε ζητήσουν να γίνουν και αυτοί ανεξάρτητο κράτος.
Βλέπετε στην απέραντη Τουρκία δεν χωράνε δύο κράτη. Σε ένα μικρό νησί, όμως, την Κύπρο μας, θέλει να εγκαθιδρύσει διά της βίας δύο κράτη. Και σ’ αυτήν την άθλια προσπάθειά της βρίσκει δυστυχώς συμπαραστάτες τους επίσης γνωστούς συμφεροντολόγους Αγγλοαμερικανούς. Σαν δεν ντρέπονται λέω εγώ;
Όταν ο Γκιουλ ακούσει αυτές τις τρεις λέξεις (Κουρδική Δημοκρατία Ανατολίας) θα βγάλει σπυράκια από το κακό του, ενώ με τις άλλες λέξεις (Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου), γελούν και τα (χιτλερικού τύπου) μουστάκια του.
Έχει ο καιρός γυρίσματα, γιατί όποιος σκάβει το λάκκο του άλλου…

11. Νοεμβρίου 2005 || 21.18
Η νομιμοποίηση των εποίκων και της Τουρκικής κατοχής στην Κύπρο
του Πανίκου Ελευθερίου
‘Ασσια - Κατεχόμενη Αμμόχωστος

Tουρκία και Ταλάτ συνεχίζουν να αποκαλούν την Κυπριακή Δημοκρατία «Ελληνοκυπριακή Διοίκηση».
Πριν λίγες μέρες, βρισκόμενος στην Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου, βρέθηκα σε ένα ανεπανάληπτο «τετ-α-τετ» με γιο έποικου που συμπλήρωνε αίτηση για απόκτηση Κυπριακής Ιθαγένειας. Ήτανε λέει, ο πατέρας από Τουρκία και η μάνα Τουρκοκύπρια, και έτσι «είχε δικαίωμα» να αιτηθεί. Θυμίζω ότι το θέμα ήταν πρόσφατα στην επικαιρότητα για λίγες μόνο μέρες, χωρίς (όπως αποδεικνύεται), να αλλάξει η προϋπάρχουσα τάση. Όταν τώρα, που η νομιμοποίηση των παραγώγων του εποικισμού βρίσκεται στην γένεσή της, οι αντιδράσεις περιορίζονται σε κάποια δημοσιογραφικά ρεπορτάζ και σε κάποιες δηλώσεις πολιτικών για το θεαθήναι, μπορούμε να φανταστούμε την συνέχεια. Κι ας μην τολμήσει κανείς αφελής να υποτιμήσει την σοβαρότητα του θέματος του εποικισμού. Είναι ο ακρογωνιαίος λίθος στην επεκτατική πολιτική που εφαρμόζει η Τουρκία στην Κύπρο.
Στην Κύπρο ζούμε το θέατρο του παραλόγου: Το Υπουργείο Εσωτερικών πήρε σβάρνα τις νομιμοποιήσεις των εποίκων στις περιπτώσεις που ο ένας εκ των δύο γονέων είναι Τουρκοκύπριος. Η Τουρκία, αφού πήρε πράσινο φως για έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων από την Κυπριακή Δημοκρατία, δεν την αναγνωρίζει ως τέτοια, δεν εφαρμόζει καν το πρωτόκολλο τελωνειακής ένωσης, και στην Κύπρο αποφασίζουν να αναμένουν τους «μηχανισμούς ελέγχου» της Ευρώπης. Το πήγαινε-έλα στα κατεχόμενα συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, και μαζί και η οικονομική ενίσχυση του ψευδοκράτους. Οι ποικιλότροπες «ενέσεις» γίνονται και με τον πιο επίσημο τρόπο, από την επίσημη Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω των συνδιαλλαγών με τους διάφορους «θεσμούς» του ψευδοκράτους. Συνεργασίες με το «Τουρκοκυπριακό Βιομηχανικό Επιμελητήριο», εισαγωγές κλεμμένων προϊόντων στις ελεύθερες περιοχές (επειδή είναι προϊόν μόχθου κατά τον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο), συμμετοχή «Τουρκοκυπρίων εκθετών» στην Διεθνή Έκθεση Κύπρου (είδαμε ακόμα και έποικους να μας τιμούν με την παρουσία τους), και άλλα απίστευτα. Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε την πολυετή δωρεά ηλεκτρικού ρεύματος στα κατεχόμενα (συνεπώς και στον τουρκικό στρατό κατοχής), τις συνεχιζόμενες κοινωνικές παροχές, την εργοδότηση Τουρκοκυπρίων στις ελεύθερες περιοχές, και την δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στους «Τουρκοκύπριους αφορολόγητους», που στοιχίζει εκατομμύρια στο κράτος. Το πλοίο μπάζει νερά. Δεν φτάνει που δεν είναι καν γερό σκαρί (τέτοιο φρόντισαν οι ‘Αγγλοι αποικιοκράτες να είναι), η ηγεσία μας το οδηγεί σε νέες φουρτούνες (είναι γι’ αυτό που πρέπει ο κάθε πολίτης να αντισταθεί, με το μόνο όπλο που έχει, την ψήφο του).

Όλα αυτά γίνονται πριν από την λύση του Κυπριακού, πριν ακόμα από την οποιαδήποτε ένδειξη για κάτι καινούργιο, πέραν της φρικτής στάσης της Τουρκίας και του Ταλάτ (που συνεχίζουν να αποκαλούν την Κυπριακή Δημοκρατία, «Ελληνοκυπριακή Διοίκηση»). Επιτέλους, ας γίνει μια δημοσκόπηση, για να διαφανούν οι απόψεις των πολιτών για το όλο θέμα. Οι ηγέτες πρέπει να μας ακούσουν. Δεν πάει άλλο. Δεν είμαστε κορόιδα. Διερωτόμαστε ποιο θα είναι τελικά το κίνητρο για τους Τουρκοκυπρίους για σωστή λύση. Διερωτόμαστε που πήγαν η λογική, η ηθική, η αλήθεια, η αξιοπρέπεια. Ίσως βρισκόμαστε κοντά στο να εμπεδωθεί διεθνώς ότι στην Κύπρο δεν υπάρχει κατοχή, αλλά μόνο «η απομόνωση των καημένων των Τουρκοκυπρίων». Σκεφτόμαστε ότι ίσως αυτά που συμβαίνουν, μπορούν να εκληφθούν ως τα τελευταία κομματάκια του «puzzle», στην λύση στην οποία σκοπεύουν να μας φέρουν σταδιακά, από την οποία να μην μπορούμε εύκολα να ξεφύγουμε, τόσο σφικτά θα μας έχουν δέσει. Επί αυτού, δεν είναι ανεδαφικές οι εκτιμήσεις κάποιων πραγματικών φίλων της Κύπρου. Οι Κύπριοι, λένε, έχουν τάσεις αυτοκτονίας. Είναι Ευρωπαίοι, έχουν τα ψηφίσματα του Ο.Η.Ε., έχουν το Ευρωπαϊκό κεκτημένο, έχουν τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, έχουν την πρόταση για Ευρωπαϊκή λύση που προτείνουν οι οκτώ επιφανείς επιστήμονες, και σέρνονται σε διαπραγματεύσεις επί του αναχρονιστικού σχεδίου Ανάν.

Το έχουμε πάρει απόφαση. Όσο στην Κύπρο γεννιούνται ακόμα Έλληνες, αυτά θα έχουμε. Απώτερος στόχος των εχθρών μας, είναι ο αφελληνισμός της Κύπρου. Γι’ αυτό επαγρυπνούμε, γι’ αυτό γράφονται αυτές οι γραμμές. Δεν θα τους περάσει! Δεν θα τους αφήσουμε να υλοποιήσουν τα καταχθόνια σχέδια τους. Θα φροντίσουμε να γεννιούνται κι άλλοι Έλληνες, κυρίως όμως θα φροντίσουμε να μεγαλώσουν σαν Έλληνες, και να ζήσουν όπως αρμόζει στους Έλληνες: Ελεύθεροι και αξιοπρεπείς.

Πολιτικό πλαίσιο και κυπριακό

Ν. Λυγερός

Ένα από τα βασικά προβλήματα του κυπριακού δεν είναι όπως νομίζουν μερικοί απλά και μόνο το κατοχικό καθεστώς, αλλά και το πολιτικό πλαίσιο. Στην πραγματικότητα, το πολιτικό πλαίσιο δεν είναι εντελώς ανεξάρτητο από το κυπριακό. Η αγγλική κατοχή και η τουρκική κατοχή που ακολούθησε, μεγιστοποίησαν τα ακραία στοιχεία του πολιτικού πεδίου διότι δεν υπήρχε χώρος για καθαρά δημοκρατικά κινήματα και συνεπώς ο διαχωρισμός ήταν και αυτός ακραίος. Οι μόνες επιλογές ήταν μόνο ο πατριωτισμός και η προδοσία. Με την πάροδο του χρόνου και με την αναποτελεσματικότητα των δύο αυτών οντοτήτων, έγιναν σοφά μείγματα που αύξησαν την πολυπλοκότητα του όλου συστήματος. Η στρατηγική της σιωπής και η επαναπροσέγγιση έδειξαν τα όριά τους και κατέρρευσε η πολιτική της πραγματικότητας. Είχε έρθει το όραμα της κυπριακής απελευθέρωσης και της ευρωπαϊκής τελεολογίας. Το κυπριακό για να λυθεί, έπρεπε να γίνει ευρωπαϊκό και έγινε. Το κυπριακό για να λυθεί, έπρεπε να αντισταθεί ο κυπριακός λαός και ο κυπριακός λαός αντιστάθηκε. Και τώρα υπάρχουν οι προσφυγές του που ενισχύουν δυναμικά όλο το κίνημα όπως το αποδεικνύουν οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Επιπλέον, η αυστριακή αλλαγή φάσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης δίνει νέες ευκαιρίες για να αξιοποιήσουμε τα νέα στρατηγικά δεδομένα του κυπριακού. Είναι λοιπόν αναγκαίο να παραμείνουμε ενωμένοι.

Τα παραδοσιακά στοιχεία του πολιτικού πλαισίου στην Κύπρο έχουν μετατρέψει τα κόμματα σε μικρούς αυτοδύναμους και ανεξάρτητους χώρους. Με άλλα λόγια, η απώλεια ενός ανεξάρτητου κράτους λόγω της κατοχής διαμόρφωσε τα κόμματα με τέτοιο τρόπο έτσι που έγιναν κρατίδια. Τα κομματικά στελέχη μην μπορώντας να απελευθερώσουν την Κύπρο παρέμειναν σε χώρους που θεωρούν ελεύθερους. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η στάση, ακόμα και αν είναι εσωτερικά συνεπής, δεν προσφέρει τίποτα στην επίλυση του κυπριακού και είναι άχρηστη για το μέλλον της Κύπρου. Η Κύπρος δεν έχει ανάγκη από ενδοκομματικές αντιπαραθέσεις. Χρειάζεται μια συντονισμένη και αποτελεσματική στρατηγική με πρακτικές ευρωπαϊκές υλοποιήσεις. Διότι πρέπει να συντονιστούμε και με τη στρατηγική της Αυστρίας που θέλησε να έχει έναν Κύπριο κυβερνητικό εκπρόσωπο κοντά της για όλη τη διάρκεια της προεδρίας της. Αντί να ακολουθούμε τυφλά το πολιτικό πλαίσιο, πρέπει να ενεργοποιήσουμε το συμμαχικό πλαίσιο που υπάρχει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το κυπριακό πρόβλημα δεν είναι πια μόνο και μόνο κυπριακό, μα ευρωπαϊκό. Κατά συνέπεια δεν μπορεί να λυθεί με κομματικές κινήσεις. Οι βουλευτικές εκλογές δεν αποτελούν πια ένα εσωτερικό αποτέλεσμα. Έχουν έναν αντίκτυπο σε όλη τη στρατηγική μας. Δεν μπορούμε λοιπόν να τις αντιμετωπίσουμε με τις παλαιές αρχές αλλά με τις νέες αξίες. Αν θέλουμε μια ευρωπαϊκή λύση, χρειαζόμαστε μια ευρωπαϊκή στρατηγική που αδιαφορεί και για το πολιτικό πλαίσιο της Κύπρου και για τις κομματικές παρατάξεις. Το μέλλον της Κύπρου μάς ανήκει, ας μην το ξεχάσουμε ακόμα μια φορά.

ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΑΡΘΡΟ ΠΟΥ ΝΙΜΙΖΩ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΠΟΛΥ
ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΓΙΑΤΙ Ο ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑ.

Εθνικό Αναβάπτισμα

Παρακαλώ Δημοσιεύσετε:

Η σπουδαιότερη ευχή που θα μπορούσε ίσως να εκφέρει έλληνας είναι :

Μακάρι να μην είχαμε ανάγκη τους ήρωες!!!

Εκατόν ογδόντα τέσσερα μαρτυρικά χρόνια πέρασαν από τότε, που ο Εθνομάρτυρας
Κυπριανός διαβεβαίωνε με το θάνατό του το βάρος του τουρκικού ζυγού κάτω από
τον οποίο στέναζε το Ελληνικό Έθνος.
Εκατόν ογδόντα τέσσερα καταλυτικά χρόνια έχουν γραφτεί με αίμα στις πιο
μελανές σελίδες της Κυπριακής, της Ελληνικής γενικότερα ιστορίας.
Σ’ αυτές τις σελίδες γράφτηκαν τα ονόματα ανθρώπων από όλες τις τάξεις της
κυπριακής κοινωνίας. Πλούσιοι, πολιτικοί, επιφανείς άνδρες, δάσκαλοι,
ιερείς, επίσκοποι, και άλλοι πρόκριτοι, μα και χιλιάδες φτωχοί και άσημοι
που με τον θάνατό τους έφτασαν στο δυσθεώρητο ύψος του ηρωισμού,
καταξιωμένοι πλέον στην συνείδηση των Ελλήνων.
Χλεύασαν τον θάνατο και τα βασανιστήρια, δόξασαν τις πανανθρώπινες αξίες και
το ύψιστο αγαθό, την ελευθερία, διαπίστευσαν στις επερχόμενες γενεές την
ελληνική τους καταγωγή, και τις διαπότισαν με το θάρρος και το σθένος που
απαιτείται για να δυνηθεί ο Ελληνισμός να διαβεί μέσα από τις διαχρονικές
συμπληγάδες των εκάστοτε υπερατλαντικών, δυτικών ή ανατολικών συμφερόντων.
Ο Ελληνισμός χάρισε στον δυτικό κόσμο, τα γράμματα, τις τέχνες, τον
πολιτισμό, τις βασικές αρχές της επιστήμης μα προ πάντων τον σεβασμό στον
ίδιο τον άνθρωπο. Δίδαξε την δημοκρατία και την ελευθερία μα εισέπραξε την
σκλαβιά, την δουλεία, την αγνωμοσύνη, την γενοκτονία, την προσφυγιά, τις
αγχόνες, τα βασανιστήρια, τις διώξεις, τις εξορίες, τους εμπρησμούς, τα
μαστίγια, την αρχαιοκαπηλία, την ιεροσυλία, την αρπαγή των εδαφών του και
την πάσης μορφής αδικία.
Αυτά και άλλα τόσα υπέφερε αλλά και θα υποφέρει, όσα ο βραβευμένος με το
Νόμπελ ειρήνης Εβραίος πρώην υπουργός εξωτερικών των Η.Π.Α καλεί τους ανά
το παγκόσμιο εβραίους να καταφέρουν εναντίον του Ελληνισμού.
Ποια είναι όμως η πορεία του Ελληνισμού και πού οδηγείται από τους
φερόμενους ως ηγέτες του, που δηλώνουν τυφλή υποταγή στις εντολές των
εβραιοκρατούμενων μασονικών στοών οι οποίες ρυθμίζουν τις τύχες των εθνών
ανάλογα με τα Ισραηλιτικά συμφέροντα;
Εδώ και μερικά χρόνια κατευθύνουμε την πορεία μας έχοντας ως κατευθυντήριες
αρχές τις ευρωπαϊκές αξίες, και τα ευρωπαϊκά δικαιώματα, λησμονώντας ότι
αυτές τις αξίες τις χαρίσαμε εμείς στην Ευρώπη. Τις χαρίσαμε αφού τις
γεννήσαμε μέσα από πολύπλοκες Ελληνοκεντρικές διαδικασίες, μέσα από την
πνευματική μας ολοκλήρωση.
Όμως σήμερα, η ψευδοευμάρεια και ο καταναλωτικός πειθαναγκασμός, ή
αγραμματοσύνη και η απαιδευσιά μας, αποτέλεσαν καταλυτικό παράγοντα στο να
πεισθούμε από τους ψευδοφιλόσοφους της σύγχρονης δύσης, ότι το άπλετο φως
που βλέπαμε δεν είναι τίποτε άλλο από την τύφλα μας.
Δεχτήκαμε έτσι να απαρνηθούμε τον αρίφνητο πνευματικό πλούτο που διαθέταμε,
αντικαθιστώντας τον με τον σάπιο, δυτικού τύπου ψευτοπροοδευτισμό που μας
μοσχοπούλησαν.
Απαρνηθήκαμε την θρησκεία μας χαρακτηρίζοντας τους θρησκευόμενους
καθυστερημένους.
Απαρνηθήκαμε την εθνική μας συνείδηση χαρακτηρίζοντας τους ελεύθερους και
τους πατριώτες, εθνικιστές και ρατσιστές. Αντί να αγωνιζόμαστε για λύση και
αποτίναξη της κατοχής πασχίζουμε με κάθε μέσο να την εξωραΐσουμε.
Ασπαστήκαμε την δύναμη του χρήματος στον βωμό του Σατάν, αγνοώντας την
δύναμη, την ελεημοσύνη, και την αγάπη του Χριστού.
Θυσιάζουμε τα παιδιά μας στο βωμό των ναρκωτικών αφού προηγουμένως
καταργήσαμε τον θεσμό της οικογένειας υιοθετώντας και θεοποιώντας τις
υλιστικές μας ανάγκες.
Αφαιρέσαμε την ελληνοκεντρικότητα από την παιδεία μας, γιατί τρομάζει τους
ταγούς εντόπιους και ξένους, η πιθανότητα να ξαναγεννηθούν Λεωνίδες,
Μάτσηδες, Μιαούλιδες, Αυξεντίου, Ευαγόρες, και Διγενήδες. Υιοθετήσαμε τον
Ελλαδισμό και τον ραγιαδισμό αντί του Ελληνισμού, υποχωρώντας βαθμηδόν στις
απαράδεκτες αξιώσεις του παντουρκισμού ανάγοντας την υποτέλεια σε φιλία, την
ανικανότητα σε ανάγκη, την ηττοπάθεια σε ειρηνισμό, και την αδιαφορία σε
προοδευτισμό.
Υιοθετήσαμε (ελέω Ε.Ε) διαδικασίες και φορομπηχτικές νομολογίες που
υποχρεώνουν τον πολίτη σε ένα αδιάκοπο δουλοπρεπισμό και οικονομικό
εξευτελισμό για την εξασφάλιση ακόμη και των πλέον απαραίτητων αγαθών.
Αποσυνδέσαμε την αρχαία από την σύγχρονη Ελλάδα προς τέρψιν των
εβραιομασώνων, απαρνούμενοι το αρχαίο ελεύθερο ελληνικό πνεύμα και
υιοθετώντας τον σεξισμό, τον μαρξισμό τον καπιταλισμό, και τον ωχαδερφισμό.
Κουνούμε τα κορμιά μας σε ρυθμούς αλλότριους, εξανδραποδίζοντας την παράδοση
μας στον καιάδα της λήθης.
Ανακατεύουμε στην γλώσσα μας λέξεις ανούσιες και ανόητες αφήνοντας το
πλουσιότατο ελληνικό λεξιλόγιο να ξεψυχά στις χάρτινες σελίδες του
Μπαμπινιώτη.
Οι μορφές των ηρώων των αγώνων του έθνους μας, συγχύζονται από την νεολαία
μας με τις μορφές των ηρώων των κινουμένων σχεδίων της τηλεόρασης και των
“τηλεμακαζίνο”.
Ακολουθούμε πορεία καταστροφική για το έθνος επιμένοντες ότι
εκσυγχρονιζόμαστε.

Η πλήρης αποκοπή από τον υπόλοιπο κόσμο δεν είναι επιθυμητή, γιατί στο κάτω
κάτω δεν συνάδει ούτε με την ελληνικότητα μας. Ο ελληνισμός ήταν, είναι,
και θα παραμείνει ένας αναμμένος φάρος για να μεταλαμπαδεύει τις
πανανθρώπινες αξίες.
Γι’ αυτό θα πρέπει να διατηρήσουμε το φως του, να κρατήσουμε την φλόγα του
αναμμένη μακριά από τις καταστροφικές ανεμοθύελλες.
Οι ξένοι γνωρίζουν καλά την δουλειά τους: Καταβάλλουν άοκνες και
επίμονες προσπάθειες να υποβαθμίσουν το φως που εκπέμπουν οι ήρωές μας,
παρουσιάζοντάς τους άλλοτε ως ομοφυλόφιλους άλλοτε ως πειρατές, επιδρομείς,
κυνηγούς κεφαλών, και άλλοτε ως αδίστακτους δολοφόνους, συγχαίοντας ή
λησμονώντας ότι αυτά και άλλα ληστρικά ανάγονται στις δικές τους ιστορικές
σελίδες.
Εμείς σαν Έλληνες έχουμε χρέος να κρατήσουμε αλώβητες τις ιστορικές μας
μνήμες γιατί δεν υπάρχει μέλλον χωρίς παρελθόν και παρόν.
Μακάρι να μην είχαμε ανάγκη τους ήρωές μας!!!
Όσο όμως το έθνος θα κατατρέχεται από εχθρούς που θα επιβουλεύονται την
ανεξαρτησία του, την πνευματική και εδαφική του ακεραιότητα, αδήριτη θα
είναι η ανάγκη της δια της μνήμης αναβαπτίσεως εις την κολυμβήθρα του
πανθέου των ηρώων και ηρωομαρτύρων.

Αιωνία ας είναι η μνήμη του Εθνομάρτυρα Κυπριανού, των επισκόπων και των
άλλων προκρίτων που σφαγιάστηκαν και απαγχονίστηκαν από τους Τούρκους την 9η
Ιουλίου 1821.

Κουτσογιάννης Γεώργιος

Υποψήφιος
Για το κεντρικό συμβούλιο
Του Ευρωπαϊκού Κόμματος

G.Koutsoyiannis

ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΕΝΑ ΑΚΡΩΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΚΟΡΥΦΑΙΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΛΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ. ΠΟΛΛΟΙ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΩ, ΕΠΩΑΖΟΥΝ ΤΟ ΦΙΔΙ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΤΟΕΙΔΕΣ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΝ. Αξίζει, νομίζω να διαβαστεί, και –με δεδομένη σιδερόφρακτη λογοκρισία ορθολογιστικών και επιστημονικά αξιόπιστων αναλύσεων– να διαβιβαστεί σε πάρα πολλούς. Στην κυριακάτικη εφημερίδα ΠΑΡΟΝ της Κυριακής 23/1/2005 δημοσιεύονται 18 κείμενα που καλύπτουν πλείστες όσες πτυχές του κρίσιμου αυτού ζητήματος.

Π.Ήφ.

Για μια ευρωπαϊκή λύση του Κυπριακού

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ από τις συζητήσεις ενός διεθνούς συνεδρίου

http://www.enet.gr/online/online_hprint.jsp?q=%C1%ED%DC%ED&a=&id=39027564

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/12/2004, σ. 48

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ*

Γενικό συμπέρασμα από το διεθνές συνέδριο για το Κυπριακό ήταν ότι το πραγματικό περιεχόμενο του Σχεδίου Ανάν και οι τραγικές συνέπειες που θα προκαλούσε η εφαρμογή του δεν είναι γνωστά στην κοινή γνώμη της Ευρώπης.

Επίσης, δεν έχει αναπτυχθεί επιμελής προσπάθεια ενημέρωσης. Αντίθετα, παρατηρείται επιμελής αποφυγή της. Ωστόσο, αποτελεί επιτακτική εθνική υποχρέωση να αρχίσει έστω και τώρα, τόσο από θέσεις δημόσιες όσο και από θέσεις των ΜΜΕ, συστηματική ενημέρωση για το τι περιελάμβανε το Σχέδιο Ανάν, το οποίο, κατά τη γνώμη μου, αποτελεί συνταγματικό τερατούργημα, μοναδικό στην πραγκόσμια συνταγματική ιστορία. Αν γνώριζαν οι Ευρωπαίοι, ηγέτες και μη, τις συνέπειες που θα είχε το Σχέδιο Ανάν για την Ευρώπη, ασφαλώς θα είχαν άλλη στάση απέναντί του. Στη βάση αυτής της υποχρέωσης και ανάγκης ενημέρωσης, θεωρώ χρήσιμο να κάνω γνωστές λίγες από τις διαπιστώσεις που προέκυψαν από τη δημόσια συζήτηση στο συνέδριο και από όσα διατύπωσαν, με γνώση και πάθος, οι ξένοι ειδικοί επιστήμονες.

Ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν, με τον ειδικό διαπραγματευτή για το Κυπριακό Αλβαρο ντε Σότο, στην παράδοση του σχεδίου

1. Μία από τις διαπιστώσεις ήταν ότι το Σχέδιο Ανάν, ως σύλληψη και κατασκεύασμα «κράτους», δεν είναι συμβατό με τις θεμελιώδεις αρχές των διακηρύξεων του ΟΗΕ, του Διεθνούς Δικαίου γενικότερα, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, σύμφωνα με τις οποίες συγκροτείται και λειτουργεί ένα σύγχρονο δημοκρατικό κράτος. Αν εφαρμοζόταν, θα παραβιάζονταν καθημερινώς και πολλαπλώς η δημοκρατική αρχή, οι πολιτικές ελευθερίες και τα δικαιώματα του ανθρώπου, αφού βασικές εξουσίες θα ασκούνταν χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση και θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη, που ασκούνται σήμερα στην Κυπριακή Δημοκρατία, θα καταλύονταν ή θα ήσαν υπό διαρκή παραβίαση. Τα πολιτικά, τα δικαστικά και τα διοικητικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ενωσης θα είχαν καθημερινή απασχόληση, χωρίς δυνατότητα εξεύρεσης λύσεων.

2. Δεύτερη διαπίστωση: το Σχέδιο Ανάν αναφέρει (άρθρο 2 της Ιδρυτικής Συμφωνίας) ότι έχει ως πρότυπο το καθεστώς της Ελβετίας. Αυτό δεν είναι αληθές. Από τις έγκυρες αναλύσεις του Ελβετού και του Βέλγου συνέδρου, προέκυψε σαφώς ότι δεν έχει καμία σχέση ούτε με το βελγικό ούτε με το ελβετικό σύστημα. Θα πρόσθετα ότι δεν έχει σχέση με κανένα γνωστό σύστημα. Και τούτο γιατί, ίσως, προοριζόταν για νέο πρότυπο και άλλων λύσεων.

3. Διαπιστώθηκε, επίσης, ότι η πρόταση του Σχεδίου Ανάν προσέβαλλε καθολικώς την κυριαρχία της (σημερινής) Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην Ευρωπαϊκή Ενωση εντάχθηκε ως ένα, κυρίαρχο και δημοκρατικό κράτος. Η προσβολή της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας συνίστατο στο ότι το Σχέδιο Ανάν πρότεινε την ολοκληρωτική κατάλυσή της και την υποκατάστασή της με ένα κατασκεύασμα κρατικής οντότητας, το οποίο δεν είναι ούτε ένα ούτε δημοκρατικό ούτε κυρίαρχο ούτε καν κράτος, όπως θα δούμε και πιο κάτω.

Γι’ αυτό, όπως επισημάνθηκε και στο συνέδριο, η άρνηση, σήμερα, της αναγνώρισης της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία και η, παρά την άρνησή της αυτή, τυχόν παραχώρηση ημερομηνίας έναρξης διαπραγματεύσεων για την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ενωση, θα αποτελέσουν σοβαρό πλήγμα όχι μόνο της ίδιας της Ενωσης, αλλά και της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτό θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη μεταξύ των κριτηρίων για την προβολή βέτο ή όχι στις 17 Δεκεμβρίου.

4. Τέλος, διαπιστώθηκε ότι το Σχέδιο Ανάν καθιστούσε τις δύο εθνότητες, παρά τη μεγάλη διαφορά πληθυσμού της μιας από την άλλη -τουλάχιστον 8 με 2- απολύτως ισότιμες στις βασικές λειτουργίες του προτεινόμενου «κράτους», τόσο στη νομοθετική όσο και στην εκτελεστική εξουσία. Γι’ αυτό ακριβώς, το πρωτοφανές αυτό Σχέδιο κατέλυε, στην ουσία της, την αρχή της πλειοψηφίας σε όλα τα κρίσιμα συλλογικά όργανα του «κράτους». Ετσι, αντί να προβλέπει πλήρη δικαστική προστασία των πολιτών της μικρότερης εθνότητας απέναντι στη μεγαλύτερη, όπως θεσπίζεται σε όλα τα δημοκρατικά κράτη με πολλές εθνότητες, εδώ η μικρότερη θα συναποφάσιζε ισότιμα σε όλα με τη μεγαλύτερη. Αυτό θα σήμαινε πλήρη κατάλυση της θεμελιώδους αρχής της αναλογικής ισότητας και της δημοκρατικής αρχής, αφού η θέληση των ολιγοτέρων θα δέσμευε τη θέληση των περισσοτέρων.

5. Είναι χρήσιμο να δει κανείς δύο βασικά στοιχεία του Σχεδίου Ανάν, για να αντιληφθεί αμέσως ότι όχι μόνο δημοκρατικό κράτος δεν προτεινόταν, αλλά ούτε καν κράτος.

Το πρώτο στοιχείο του κρατικού κατασκεύασματος του Σχεδίου Ανάν είναι η έλλειψη πολιτικής διακυβέρνησης. Ολοι ξέρουμε ότι βασικό στοιχείο κάθε κυβέρνησης είναι η εξουσία να παίρνει πολιτικές αποφάσεις δικής της επιλογής, χωρίς δεσμεύσεις. Ακόμη και στα παλαιά προτεκτοράτα, ακόμη και σε χώρες υπό εχθρική κατοχή, οι υποτελείς κυβερνήσεις μπορούσαν να αποφασίζουν μόνες τους για κάποια ζητήματα, για τα οποία δεν ενδιαφέρονταν τα επικυρίαρχα κράτη. Στο «κράτος» που πρότεινε το Σχέδιο Ανάν, η «κυβέρνηση» δεν μπορούσε τίποτα να αποφασίσει ελεύθερα - ούτε καν για ζητήματα της καθημερινότητας. Ας δούμε γιατί. Η διακυβέρνηση της χώρας προβλεπόταν να ανατεθεί στο λεγόμενο Προεδρικό Συμβούλιο, που, με τα σημερινά δεδομένα πληθυσμού, θα απαρτιζόταν από 4 Ελληνοκυπρίους και 2 Τουρκοκυπρίους. Δεν θα μπορούσε, όμως, να πάρει ποτέ καμία απόφαση, αν τουλάχιστον ένας Τουρκοκύπριος δεν ήταν σύμφωνος με τις θέσεις της ελληνοκυπριακής εκπροσώπησης. Το ίδιο προέβλεπε το Σχέδιο Ανάν και για τη διεθνή εκπροσώπηση της χώρας: όταν θα μετέβαινε ένας υπουργός ως εκπρόσωπος της χώρας σε μια άλλη χώρα ή σε διεθνή οργανισμό, έπρεπε να συνοδεύεται από έναν εκπρόσωπο της άλλης εθνότητας! Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι ο πρόεδρος του Προεδρικού Συμβουλίου, όταν θα μετέβαινε στο Συμβούλιο της Ευρώπης, έπρεπε να συνοδεύεται και από τον αναπληρωτή πρόεδρο, που θα προερχόταν από την άλλη εθνότητα! (Ποιος φοβάται τον Οργανισμό Προστασίας των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου;) Η «διοσκούρειος» αυτή ρύθμιση (δύο - δύο) της διεθνούς εκπροσώπησης της χώρας φθάνει, ασφαλώς, τα όρια του φαιδρού, αν τη φανταστεί κανείς στην πράξη. Φαιδρή και πρωτοφανής ήταν και η θέσπιση πολυπρόσωπου αρχηγού κράτους: ως αρχηγός του κράτους προβλεπόταν ολόκληρο το Προεδρικό Συμβούλιο συλλογικά (!) - και όχι μόνο ο πρόεδρός του, όπως π.χ. στην Ελβετία. Και τούτο γιατί, ως μόνος εκπρόσωπος του κράτους, θα ανήκε μοιραία σε μία εθνότητα! Με αυτά τα δεδομένα, οι πολιτικής σημασίας διεθνείς εκπροσωπήσεις θα ήταν… διπρόσωπες (με την ετυμολογική σημασία της λέξης) και όλες οι αποφάσεις θα έπρεπε να είναι προϊόν συμφωνίας και των δύο πλευρών - αλλιώς, τίποτα. Μπορεί, όμως, να νοηθεί διακυβέρνηση χώρας με πραγματικό βέτο σε όλους τους τομείς; Αυτό ήταν, πράγματι, διεθνής πρωτοτυπία.

Για την περίπτωση που η μη σύμπραξη της μιας πλευράς θα μπλόκαρε τη λήψη της απόφασης -και αυτό θα ήταν καθημερινό- το Σχέδιο Ανάν έδινε μια ακόμη χειρότερη λύση: θα αποφάσιζε το Ανώτατο Δικαστήριο! Και διευκρινίζω: το Ανώτατο Δικαστήριο δεν θα λειτουργούσε ως δικαστήριο, δεν θα έλυνε, δηλαδή, τη διαφορά των δύο μερών με βάση το νόμο και το Σύνταγμα, αλλά θα αποφάσιζε ως κυβέρνηση, πολιτικά. Ετσι, η διακυβέρνηση της χώρας θα έφευγε όχι μόνο από τη βάση της δημοκρατικής νομιμοποίησης, αλλά γενικά από τη λειτουργία του δημοκρατικού πνεύματος, αφού δεν θα ήταν στα χέρια κυβέρνησης που προερχόταν από το Κοινοβούλιο και από το λαό, αλλά στα χέρια διοριζόμενου δικαστηρίου. Αυτό ήταν παγκόσμια πρωτοτυπία!

Αλλά το χειρότερο δεν ήταν αυτό. Το χειρότερο ήταν -και ερχόμαστε στο δεύτερο στοιχείο του κατασκευάσματος- ότι προβλεπόταν, για τις περιπτώσεις αυτές, μια σύνθεση του Ανώτατου Δικατηρίου με βάση την οποία κυβερνητική απόφαση δεν θα την έπαιρναν ούτε οι Ελληνοκύπριοι ούτε οι Τουρκοκύπριοι, αλλά κάποιοι ξένοι: σύμφωνα με το Σχέδιο Ανάν, το Ανώτατο Δικαστήριο απαρτιζόταν από 3 Ελληνοκύπριους, από τρεις Τουρκοκύπριους και από τρεις μη Κυπρίους! Συνεπώς, αν διαφωνούσαν οι Τουρκοκύπριοι με τους Ελληνοκύπριους, θα αποφάσιζε τελικώς ο ξένος. Αρα, η διακυβέρνηση της Κύπρου περνούσε, στην τελική της φάση, σε κάποιο ξένο κέντρο λήψης αποφάσεων. Πώς θα μπορούσε να ονομαστεί η νέα «αρχή» διακυβέρνησης του Σχεδίου Ανάν; Μήπως αρχή του Big Brother;

Ο ξένος παράγοντας δεν θα αποφάσιζε μόνο ως κυβέρνηση, αλλά και για όλα τα κρίσιμα για την εδραίωση του νέου κυπριακού «κράτους» ζητήματα. Το Σχέδιο Ανάν πρόσθετε στη σύνθεση μεγάλης σημασίας συλλογικών οργάνων μη Κυπρίους, ώστε η απόφαση να περιέρχεται τελικά στον ξένο παράγοντα. Για παράδειγμα, δείτε τις συνθέσεις των εξής οργάνων: α) για την εφαρμογή του Χάρτη των δύο εθνοτήτων, αρμόδιο θα ήταν το Ανώτατο Δικαστήριο, με τη σύνθεση που είδαμε, β) η Επιτροπή Εδαφικών Διευθετήσεων: 3 Τουρκοκύπριοι, 3 Ελληνοκύπριοι και 1 μη Κύπριος, γ) η Επιτροπή Συμφιλίωσης: 3 Τουρκοκύπριοι, 3 Ελληνοκύπριοι και 1 μη Κύπριος, δ) το Δικαστήριο Περιουσίας: περιττός αριθμός Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων και 3 μη Κύπριοι, ε) το Συμβούλιο Περιουσίας: 2 Τουρκοκύπριοι, 2 Ελληνοκύπριοι και 3 μη Κύπριοι, στ) το Γραφείο Απαιτήσεων: 2 Τουρκοκύπριοι, 2 Ελληνοκύπριοι και 3 μη Κύπριοι, και ζ) η Επιτροπή Ελέγχου Εφαρμογής της Συνθήκης: 4 Κύπριοι (2+2) και 3 μη Κύπριοι.

Διερωτάται κανείς: αυτό που μαθαίνουν όλοι οι πρωτοετείς φοιτητές Νομικής, ότι βασικό στοιχείο της έννοιας του κράτους είναι η αυτοδύναμη εξουσία - αλλιώς δεν υπάρχει κράτος, ισχύει; Αυτοί που το έφτιαξαν, πέρα από την αδιαφορία τους για τη δημοκρατική αρχή και τις πολιτικές ελευθερίες, ήταν επιστήμονες και ιδίως επιστήμονες του δικαίου; Αλλά και οι νομικοί που το αποδέχονται σήμερα είναι επιστήμονες του δικαίου; Η Ευρωπαϊκή Ενωση μπορεί να δεχτεί στους κόλπους της ένα τέτοιο τερατώδες κατασκεύασμα;

* Ομ. καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/12/2004

Συντάκτης: Βαγγέλης Θεοδώρου

Πηγή: ΑΠΕ

Κόλαφος για την Τουρκία αποδείχθηκε μια απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο καταδίκασε σήμερα την Άγκυρα γιατί άσκησε δίωξη κατά ενός δημοσιογράφου, που το 1994 έγραψε ένα άρθρο- κριτική για τέσσερα έργα, ένα από τα οποία γράφτηκε από τον τότε ηγέτη των Κούρδων ανταρτών, Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, η γείτονα παραβίασε το άρθρο 10 της ευρωπαϊκής συνθήκης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, που αφορά την ελευθερία έκφρασης, καθώς και το άρθρο 6, που αφορά μια δίκαιη δίκη, γιατί στη δίκη του δημοσιογράφου παρίστατο στρατιωτικός δικαστής, ο οποίος και τον καταδίκασε. Πρόκειται για τον δημοσιογράφο Ατίλα Χάλις, ο οποίος, στις 2 Ιανουαρίου του 1994, δημοσίευσε στην εφημερίδα Ozgur Gundem την κριτική του για τέσσερα έργα σχετικά με την κατάσταση και τα προβλήματα που υπάρχουν στη νοτιανατολική Τουρκία. Η εφημερίδα με το επίμαχο άρθρο δεν κυκλοφόρησε ποτέ, αφού όλα τα φύλλα της κατασχέθηκαν, ενώ ο δημοσιογράφος, που αρχικά εξαφανίστηκε για να γλιτώσει τη φυλακή, καταδικάστηκε τον Μάρτιο του 1995 σε κάθειρξη ενός έτους και πρόστιμο 400 εκατομμυρίων τουρκικών λιρών, με την κατηγορία ότι “ασκούσε προπαγάνδα, που σχετίζονταν με απαγορευμένη αυτονομιστική οργάνωση”.

PLEASE DISTRIBUTE THIS MESSAGE TO YOUR FRIENDS”

——————————————————————————–

ΣΑΕ Region urges all Hellenes in The Americas to join Asian Tsunami Relief Efforts

V.P. Tomaras: ‘Both our Faith, and our Filotimo, call on us to help the victims of this unprecedented disaster’

CHICAGO, IL January 4, 2005 — On New Year’s Day, Ecumenical Patriarch Bartholomew I, the spiritual leader of 250 million Orthodox worshippers in the world, led the faithful in praying to God to spare mankind from earthquakes and in pleading for His mercy during a memorial service at the Patriarchal Church of St. George in Istanbul. In the U.S., Archbishop Demetrios of America urged the faithful to give, saying, “Let those who have survived a foreboding wave of death and destruction now be encompassed by a comforting wave of love and concern,” and directed the 550 U.S. parishes of the Archdiocese to pass a special collection tray this Sunday, January 9 for “Asian Disaster Relief Fund.” And in Athens, the Hellenic Republic was the first foreign government to send chartered aircraft to Thailand to evacuate foreign nationals, followed by a continuing stream of C-130 airplanes to the region filled with experts and supplies. Greece’s ERT TV network has also organized a telethon, generating donations projected to exceed 10 million euros.

“We are heartened by the response of our leaders, both religious and civic, to this unprecedented tragedy, and commend them,” said V.P. and Regional Coordinator Chris P. Tomaras. “We Hellenes know the tremendous suffering natural disasters inflict on the body and soul, and deeply empathize with these victims. Even though only 7 Hellenes of the estimated 500 who were in the region are currently still unaccounted for, both our Faith and our Filotimo call on us to help these victims. And while there are many different ways each of us can help, we urge the Hellenes of our Region to channel their response through the Archdiocese of America and/or the International Orthodox Christian Charities (IOCC) which is organized under the Standing Conference of Canonical Orthodox Bishops in the Americas (SCOBA),” emphasized V.P. Tomaras. Under the jurisdiction of the Ecumenical Patriarchate, Metropolitan Nikitas of Hong Kong has mobilized to provide assistance in the affected region on behalf of our Orthodox Christian Faith, and is receiving direct support from the IOCC.

V.P. Tomaras also directed that the IOCC’s public service ad be forwarded to our Regional print media for publication as space allows.

Here are several ways you can help:

Pray: Take your family to church this Sunday, January 9, for the Memorial Service for the 150,000 victims of this tragedy.

Contribute: Be generous when the special “Asian Disaster Relief Fund” tray is passed in Church. Or visit www.saeamerica.org; there is a link to the Archdiocese of America website, where you can make a secure donation by credit card. Or send your check to the IOCC’s “Asia Disaster Response” at: IOCC, P.O. Box 630225, Baltimore, MD 21263-0225 or call the IOCC (toll-free) at: 1-877-803-IOCC (4622), or 1-410-243-9820.

Send: The IOCC is encouraging Orthodox Christians to assemble “Gift of the Heart” health kits for shipment to the areas hardest hit by the tsunami. To learn more about assembling the health kits, please visit www.iocc.org/healthkits.

_________________________________________________________ Hellenic Electronic Center (HEC) http://www.greece.org Unsubscribe —>> http://www.greece.org/network/unsub.htm [LISTSERV & LSMTP e-mail systems are sponsored by L-Soft]

ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟ ΒΡΗΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΗΔΑ ΤΟΥ Κ. Ν. ΛΥΓΕΡΟΥ

Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

Ν. Λυγερός

Κάθε πόλεμος έχει τα θύματά του. Εμείς έχουμε τους αγνοουμένους μας και τους εγκλωβισμένους μας. Οι μεν έχουν φυλακή το χώμα, οι δε τα σίδερα της κατοχής. Ομως το χώμα είναι δικό μας. Κι αυτό δεν το ξέχασαν οι αγνοούμενοι κι αυτό δε θα το ξεχάσουν οι εγκλωβισμένοι. Διότι αυτό το χώμα είναι η ζωή τους. Εκεί έχασαν τα πάντα, εκεί έζησαν τα πάντα: τα κατεχόμενα δεν είναι μόνο μια λέξη, είναι η πέτρινή τους μνήμη, είναι η βασανισμένη τους ζωή, είναι ο δολοφονημένος τους θάνατος. Εκείνοι οι λίγοι που ξέχασε η κοινωνία, έδωσαν το στίγμα τους στον κυπριακό λαό. Κι αν δεν υπήρχαν, ενώ κανείς δε θέλησε να υπάρχουν, ο λαός μας δε θα είχε την ίδια αξία. Ποιος όμως από μας συνειδητοποίησε την αξία της προσφοράς τους για την Κύπρο μας; Ποιος όμως αντιλαμβάνεται ότι ο πόνος τους είναι το λάβαρό μας; Ποιος κοιτάζει το εγκλωβισμένο παρελθόν για να δει το αγνοούμενο μέλλον;
Για να μην ξεχάσουμε πρέπει να ζήσουμε μαζί τους! Η ιστορία μας τους έχει ανάγκη μα και αυτοί μάς έχουν ανάγκη. Κι αυτό δεν είναι θέμα κυβέρνησης ούτε πολιτικής μας συνείδησης. Διότι τι σημαίνει να είσαι Κύπριος αν δεν πόνεσες και δεν πονάς τους αγνοούμενους; Τι σημαίνει να είσαι Κύπριος αν δεν συμπαραστέκεσαι στους εγκλωβισμένους; Ο πρόσφυγας, εξόριστος στην ίδια του την πατρίδα μπορεί τώρα να διεκδικήσει την ύπαρξή του με την προσφυγή του όμως εμείς που δεν είμαστε ούτε αγνοούμενοι, ούτε εγκλωβισμένοι, ούτε πρόσφυγες τι μπορούμε να κάνουμε, τι πρέπει να κάνουμε για να νιώθουμε ενεργά Κύπριοι; Διότι τώρα ξέρουμε δεν γεννιέσαι Κύπριος μα γίνεσαι! Είναι οι επιλογές μας που καθορίζουν το πεπρωμένο μας. Κι όπως δεν αρκεί να υπάρχεις για να ζεις, δεν αρκεί να έχεις γεννηθεί σ’ ένα τόπο όχι για να σου ανήκει μα για να του ανήκεις! Πρέπει κι εμείς να στηρίξουμε όλες τις προσπάθειες των αγνοουμένων μας, των εγκλωβισμένων μας και των προσφύγων μας διότι είναι ο μόνος τρόπος που υπάρχει για ν’ αποκτήσουμε μια κυπριακή συνείδηση. Είναι χρέος μας και για τους προγόνους μα και για τους απογόνους μας. Η αλυσίδα του χρόνου μάς επέτρεψε να είμαστε οι πρώτοι Ευρωπαίοι της πατρίδας. Αυτό δε μας ανήκει, ανήκει στο παρελθόν μας. Εμείς το μόνο που έχουμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας είναι το μέλλον μας. Εκείνο το μέλλον που θα είναι το παρόν τους, η ζωή τους.

Κάθε αγωνιστής έχει και τον αγώνα του. Εμείς έχουμε το Κυπριακό. Μας το έδωσε η ιστορία μας. Τα νέα δεδομένα μάς επιτρέπουν νέες κινήσεις. Δεν έχουμε πια το δικαίωμα να πούμε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για την πατρίδα μας. Το υλικό υπάρχει, είναι το ευρωπαϊκό στοιχείο. Το μόνο που επιθυμούμε είναι η θέληση. Ο καθένας μπορεί να βοηθήσει ενεργά για την απελευθέρωση της πατρίδας μας όχι απλώς διαγράφοντας το παρελθόν, όχι απλώς με τους αιώνιους συμβιβασμούς της κοινωνίας, όχι απλώς κάνοντας κριτική των διαδοχικών κυβερνήσεων μα την προσωπική μας αντίσταση, με την ατομική μας παρουσία σ’ ένα αγώνα παράδειγμα για την ιστορία. Ανθρώπινα, κοινωνικά μα και οικονομικά ο καθένας μπορεί να βοηθήσει το συνάνθρωπό του για ν’ αλλάξει οριστικά την ιστορία μας. Η ανάγκη υπάρχει, χρειάζεται όμως και η θέληση όχι για να πάρουμε επαίνους και διακρίσεις, όχι για να πάρουμε τα αναγκαία χαρτιά μιας ταυτότητας μα απλώς για να πάρουμε κι εμείς την κυπριακή συνείδηση

A few words on the Occupation of Cyprus.
I thought to offer a few details of where we are today and so I looked around the net for details - rather than opinions - on post-invasion Cyprus.
I found this - it seems to cover the basic facts of the issue.

“Cyprus Under Turkish Occupation

Situated in the eastern Meditteranean Sea, the island of Cyprus has a population of about 718,000, out of which 82% are Greek Cypriots, and 18% are Turkish Cypriots.

The history of the Cypriot people is the story of a people who, in spite of repeated occupations by different conquering powers (Assyrians, Egyptians, Persians, Romans, Franks, Venetians, Turks, and the British), have retained the Hellenic spirit, ideals, and language. It was orthodoxy above all which preserved the Hellenic heritage.

Cyprus’ Greek cultural heritage, which has become the dominant influence on the island, can be traced to the first Greek colonization in the thirteenth century B.C.

In 1489 the island was taken over and ruled by the Venetians until 1571 when the Ottoman Turks conquered Cyprus. Although the Cypriots assisted in the War of Greek Independence from Ottoman rule, the island was not liberated, and it remained under the Ottomans until it was passed to the British in 1878.

In 1915, the British offered Cyprus to Greece if Greece would enter the war on the Allied side. Although Greece did enter the war at a later date, the British refused to part with Cyprus, claiming that the offer had lapsed.

After Greece entered the World War II, Britain called for Greek Cypriot volunteers to fight for “Greece and Liberty”. As a result, as many as 35,000 Greek Cypriots volunteered and fought in the British Army in World War II. While other colonies were gaining their freedom after the war, Cyprus was told that “there can be no question of any change of sovereignty”, and that it “can never expect to be fully independent”.

Greece decided to bring an application for self-determination on behalf of the people of Cyprus. Britain opposed the Greek government’s application for self-determination for the Cypriots. Although Turkey had renounced all rights to Cyprus, Britain claimed that the presence of an 18% Turkish Cypriot minority was an obstacle to a solution.

In 1955, an anti-colonial guerilla war for liberation, and enosis (union) with Greece broke out.

Cyprus became an independent state in 1960, after the 4-year anti-colonial guerilla war ended when an agreement was reached for independence. Since then, the Republic of Cyprus has been a member of the United Nations. ”

This text is taken from http://www.diaspora-net.org
Send mail to diaspora@diaspora-net.org with questions or comments about this text.
Last modified: March 11, 1999

Now of course we are a member of the European union as well. Lets hope this helps!

This blog will be a personal look into everyday issues around the Cyprus Problem.

What we read in the papers, what we hear from political figures - the true relevance of their actions is seen here on the ground. That is what I plan to write about.

Mostly I will be writing in Greek - but translation services like Babelfish should be sufficient for non-Greek speakers to follow the thread or even to contribute their thoughts.

If you want to contribute, e-mail your comments to zissis@inhostage.com and - if appropriate - I’ll include them.

Its almost the new year, 2005 starts in a little over 48 hours.
Lets see where we will all be when 2006 comes.